Chan am éadochais atá i nGaoth Dobhair . . .

Drochscéal i ndiaidh drochscéil. Sin mar a bhí againn anseo i nGaoth Dobhair le tamall anuas - monarchain ag druidim, caint ar theaghlaigh a bheith ag imeacht ón phobal. An é go bhfuil droch-bhlianta thús an chéid seo a chuaigh thart ag pilleadh ar ais? Nár lige Dia é.
    Cuimhnímis go raibh scamall éadochais os cionn Ghaoth Dobhair seasca bliain ó shin. Bhí an áit á bánú agus an bochtanas forleathan sa chuid seo den Ghaeltacht. Ach tharla athrú iontach.


An Chéad Réabhlóid
Iarracht a bhí ann ar dtús chun meanman na ndaoine a ardú tré caitheamh aimsire a chur ar fáil, rud a ba chúis le bunú Aisteoirí Ghaoth Dobhair. Ach bheadh toradh níos tábhachtaí ná sin ar a gcuid iarrachtaí. D'éirigh go maith leis na hAisteoirí, agus chuir siad ainm Ghaoth Dobhair in airde ar fud na hÉireann agus na hAlban. Lean siad leis na drámaí agus na geamaireachtaí, ach thuig cuid acu fosta go raibh gá le cearta an phobail a bhaint amach, ag toiseacht leis an oideachas. De bharr a gcuid oibre, tá áiseanna oideachais anois againn ón bhun go dtí an tríú leibhéal. Tugadh ansin faoi ionad fostaíochta a bhunú ar an Screabán - mar gan fostaíocht a bheith san áit, leanfadh an imirce ar aghaidh, agus i ndiaidh fheachtais láidir baineadh an cuspóir sin amach i ndeireadh na seascaidí. bhí obair crua, íobairtí agus b'fhéidir deora i gceist ach cé a déarfadh anois nárbh fhiú é?

Thoisigh daoine ag teacht ar ais ó Albain. Tháinig athrú chun feabhais ar an an áit agus ar chaighdeán an tsaoil. Bhí Gaoth Dobhair beo agus lán dóchais. B'iad féin fá deara an t-athrú.

 

An Dúshlán i 2003
Sibhse atá óg agus lán de neart agus dóchas, agus d'oideachas nach raibh ag mórán den phobal seo - nó d'aon phobal in Éirinn - seasca bliain ó shin, thiocfadh libh an rud céanna a dhéanamh anois, is a rinne scaifte beag seasca bliain ó shin, ach an oiread céanna grá agus dílseacht a bheith agaibh do Ghaoth Dobhair is a bhí acusan.

    Ní am éadochais é. Tá buntaistí againn anseo anois thar mar a bhí ag na daoine a thug faoin réabhlóid céanna. Ta bunstruchtúr anois ann gur féidir tógáil air, bunstruchtúr nach bhfuil ag mórán áiteacha sa Ghaeltacht thuaidh, thiar nó theas. B'éigin daofa sin a chur ar fáil tríd a n-iarrachtaí agus a        n-éilimh féin ó Stát nach raibh suim rómhór acu i gceantracha 'iargúlta'.
    Cuirigí feachtas ar bun mar a rinne bhur sinsir agus bíodh na spriocanna seo a leanas agaibh mar thús :

1.  Fostaíocht ag baile d'achan nduine den phobal gur mian leis nó léí oibriú agus cónaí anseo, nó gur mian leis nó léí pilleadh 'na bhaile chun socrú síos sa phobal.
2.  Talamh Ghaeltachta Ghaoth Dobhair a choinneáil do mhuintir na h-áite sa doigh is go mbeidh áit tí (nó áit oibre) ag achan teaghlach anseo, agus cead pleanála le teach nó áit oibre a thógáil.
3. Forbairt agus Pleanáil an cheantair a bheith faoi smacht an phobail seo chomh fada agus is féidir. (Faoi Acht 2000 is féidir plean forbartha a dhéanamh i gcomhar leis an Chomhairle Contae).


Níl anseo ach cúpla ceann dena cuspóirí. Is é an rud ata tábhachtach ná go mbeadh smacht againn ar ár saol féin, ár dtalamh agus ár n-achmhainní féin; chomh maith le cead a bheith againn ár gceantar a phleanáil agus a mhúnlú de réir ár mianta agus ár ndúchas féin.
   

Fionntán Mac Aodha Bhuí
© www.craiceailte.com 2003